Informacje o plikach cookie

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej…

Akceptuję

Miejska Biblioteka Publiczna
w Mińsku Mazowieckim

Zdjecie_biblioteki5.jpg

Narodowe Czytanie - "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego

Wesela ok

W powietrzu atmosferyczna zmiana:
Chata stała się rozkochana
W polskości – właściwa skala:
Żar, co się duchem udziela,
Co się na powietrzu spala
Jak garść lnu.

[Rachela, akt II, scena 21]

Już 2 września, podczas kolejnej edycji Narodowego Czytania, zaprosimy Państwa do wysłuchania fragmentów dramatu Stanisława Wyspiańskiego "Wesele". Z tej okazji, przygotowaliśmy dla naszych czytelników  spotkanie z odtwórczynią roli Racheli w filmie Andrzeja Wajdy "Wesele" - Mają Komorowską.

"Wesele"
Dramat w trzech aktach, najsłynniejszy utwór Stanisława Wyspiańskiego, powstało na kanwie autentycznego wydarzenia – wesela poety i dramaturga Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną, chłopką z podkrakowskich Bronowic. Prapremiera sztuki odbyła się 16 marca 1901 roku w Teatrze Miejskim w Krakowie. W tym samym roku w Krakowie Wesele zostało opublikowane po raz pierwszy. Dramat Wyspiańskiego został dotychczas przetłumaczony na ponad 10 języków. W języku polskim ukazało się ponad 120 wydań Wesela.
Stanisław Wyspiański (1869-1907) – poeta, dramatopisarz, malarz, inscenizator – był jednym z najgenialniejszych polskich artystów. Wybitny przedstawiciel Młodej Polski, zajmował się wieloma dziedzinami sztuki. Uprawiał malarstwo, pisał utwory liryczne i dramatyczne, libretta oper, projektował witraże, meble, a nawet strój dla Lajkonika. Został pochowany w Krypcie Zasłużonych w podziemiach kościoła oo. Paulinów na Skałce.

 

rachela

 

Maja Komorowska 

Maja Komorowska (Maria Tyszkiewicz) urodzona 23 grudnia 1937 w Warszawie. Aktorka teatralna i filmowa, pedagog. Profesor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza
w Warszawie, związana z tą uczelnią od 1983 roku. W 1960 roku ukończyła Wydział Aktorski (Oddział Lalkarski) krakowskiej PWST. W 1963 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski. Debiutowała w 1960 roku w Teatrze Groteska w Krakowie, gdzie pracowała w sezonie 1960/61. W sezonach od 1961/62 do 1967/68 należała do zespołu Teatru 13 Rzędów w Opolu – przekształconego w 1962 roku w Teatr Laboratorium (od 1965 roku
z siedzibą we Wrocławiu) – pod kierunkiem Jerzego Grotowskiego. Wystąpiła w pierwszym wariancie Akropolis oraz zagrała rolę Tarudanta w Księciu Niezłomnym. Po siedmiu latach pracy w teatrze Jerzego Grotowskiego weszła do zespołu wrocławskiego Teatru Współczesnego i była jego aktorką sezonach 1968/69 i 1969/70, a później w sezonach 1970/71 i 1971/72 Teatru Polskiego we Wrocławiu. Od 1972 roku jest w zespole Teatru Współczesnego w Warszawie.

Pracowała z wieloma wybitnymi reżyserami teatralnymi: Erwinem Axerem, Maciejem Englertem, Jerzym Grotowskim, Jerzym Jarockim, Helmutem Kajzarem, Jerzym Krasowskim, Krystyną Skuszanką, Bohdanem Korzeniewskim, Krystianem Lupą, Krzysztofem Warlikowskim oraz filmowymi: Krzysztofem Kieślowskim, Tadeuszem Konwickim, Andrzejem Wajdą, Krzysztofem Zanussim, Edwardem Żebrowskim i innymi.

Grała w filmach polskich i zagranicznych, m.in takich jak: Życie rodzinne, Za ścianą, Bilans kwartalny, Rok spokojnego słońca, Cwał w reżyserii Krzysztofa Zanussiego, Dekalog I
w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego oraz Wesele, Panny z Wilka, Katyń w reżyserii Andrzeja Wajdy. Stworzyła ponad 30 znaczących ról w spektaklach teatru telewizji. Aktualnie gra w spektaklach: Mimo wszystko J. Murrella w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza w Teatrze Współczesnym oraz w Szczęśliwych dniach S. Becketta w reżyserii Antoniego Libery gościnnie w Teatrze Dramatycznym (premiera w 1995 roku).

Maja Komorowska.2

Bardzo ważne dla Niej są spotkania z publicznością w wielu miastach Polski i zagranicy,
na których m.in czyta wiersze wybitnych poetów. Jeździ na nie od wielu lat.

Otrzymała wiele nagród polskich i zagranicznych za wybitne kreacje aktorskie, m.in. Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski – styczeń 2011 na Wawelu, oraz francuskie insygnia Komandora Orderu Sztuk i Literatury (listopad 2010) – przyznane przez Ambasadę Francji.

Zaangażowana w sprawy społeczne, w czasach stanu wojennego pracowała w Prymasowskiej Radzie Społecznej oraz w Komitecie Pomocy Internowanym i ich Rodzinom, później w S.O.S z Jackiem Kuroniem. Dziś jest członkiem Rady Hospicjum Onkologicznego.
W 1993 roku ukazała się książka autorstwa Mai Komorowskiej 31 dni maja (Wydawnictwo Tenten), w 2004 roku „Pejzaż” – rozmowy Barbary Osterloff z Mają Komorowską (Oficyna Wydawnicza Errata), a w 2014 Pytania, które się nie kończą – książka napisana z Tadeuszem Sobolewskim (wydana ­ przez Mazowiecki Instytut Kultury we współpracy z Wydawnictwem Czuły Barbarzyńca Press).

 

pytania ktore sie nie koncza w iext34533245"Pytania, które się nie kończą"
Rozmowy Tadeusza Sobolewskiego z Mają Komorowską to rodzaj medytacji nad istotą gry, istotą teatru, nad życiem. Maja Komorowska ma niezwykłą zdolność dotykania ciemnych stron życia i prześwietlania ich wewnętrzną jasnością.Skąd ją czerpie? Z własnej natury? Z rodzinnego domu? Z teatru Jerzego Grotowskiego, Krystiana Lupy? Czasem trzeba maski, żeby zobaczyć prawdziwą twarz. Trzeba absurdu, żeby zobaczyć dobro i sens.

 

 

 

 

 

 

Pojawił się w dramacie psychologicznym Andrzeja Wajdy Bez znieczulenia (1978), melodramacie Ignacego Gogolewskiego Romans Teresy Hennert (1978), ekranizacji powieści Andrzeja Wydrzyńskiego Umarli rzucają cień (1978), dramacie Andrzeja Wajdy Dyrygent (1980) z Johnem Gielgudem, telefilmie wojennym Godzina "W" (1980) i serialu Janusza Zaorskiego Punkt widzenia (1980). W filmie wojenno–sensacyjnym Wyrok śmierci (1980) zagrał postać Smukłego, który wykonywał wyroki na kolaborantach. Sławę zdobył jako kapitan Wiesnicyn w ekranizacji powieści Stefana Żeromskiego Wierna rzeka (1983) w reżyserii Tadeusza Chmielewskiego oraz w roli młodego dziennikarza o ambicjach literackich, który zostaje aresztowany za wydawanie wolnomyślicielskiego i antyklerykalnego pisemka w filmie psychologicznym Wojciecha Jerzego Hasa Pismak (1984) na podstawie powieści Władysława Terleckiego. Rola chronicznie osamotnionego, odosobnionego i odczuwającego wrogość świata wobec siebie Adasia Miauczyńskiego w dramacie Marka Koterskiego Życie wewnętrzne (1986) przyniosła mu nagrodę aktorską w wyniku plebiscytu publiczności na Koszalińskich Spotkaniach Filmowych „Młodzi i Film”.

Jest recytatorem i wykładowcą cyklicznych poetyckich warsztatów i spotkań. W 2007 został wyróżniony przez Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia nagrodą Wielki Splendor[1]. Brał udział w radiowych serialach Matysiakowie i Motel w pół drogi.

 

 

 

baner poziomy wyspianskiW programie:
Powitanie
Czytanie "Wesela" przez Mińszczan
Spotkanie z Mają Komorowską.

Wygrało "Wesele"!

Wesele

36 830 głosów oddano w ankiecie  zamieszczonej na stronie prezydent.pl oraz na kontach Kancelarii Prezydenta w serwisach społecznościowych ( Facebook i na Twitter. "Kandydatami" do tegorocznej lektury Narodowe Czytanie  były: Pamiątki Soplicy” Henryka Rzewuskiego, „Beniowski” Juliusza Słowackiego „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego i Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego. Bezkonkurencyjne okazało się "Wesele", który otrzymało niemal połowę głosów. Poczytajmy! Obejrzyjmy! 

 

 

 

 

 

Narodowe Czytanie 2016

NC2016 800

„Aż raz o świcie zobaczyłem ją myjącą się w ogrodowej fontannie. I przysięgam ci na tę pianę, z której powstała Afrodyta, że promienie zorzy przechodziły na wylot przez jej ciało. Myślałem, że gdy słońce zejdzie, ona rozpłynie się w świetle, jak rozpływa się jutrzenka” – tymi słowami Winicjusz opisał ukochaną Ligię. A już wkrótce, dzięki piątej edycji ogólnopolskiej akcji „Narodowe Czytanie”, miłość bohaterów powieści „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza, na nowo zaistnieje w świadomości czytelników.

W sobotę, 3 września, o godz. 11:00 biblioteka zaprasza na skwer przy Pl. Kilińskiego, aby wspólnie odczytać fragmenty wielkiego dzieła laureata literackiej Nagrody Nobla.
Gościem specjalnym będzie Wiktor Zborowski, wspaniały aktor teatralny i filmowy, który wykreował wiele znakomitych postaci w ekranizacjach dzieł literackich Sienkiewicza.

Tradycyjnie już, do wspólnego czytania zapraszamy mieszkańców naszego miasta. Zgłoszenia przyjmujemy w Czytelni oraz podczas trwania imprezy.

Wydarzenie honorowym patronatem objął Burmistrz Miasta Marcin Jakubowski.

Za udostępnienie strojów dziękujemy firmie MegaStroje.pl

Zapisz

Zapisz

Wiktor Zborowski gościem Biblioteki

 

 Aktor znakomity! Kino, teatr, kabaret nie mają przed nim tajemnic, a rolą Longinusa Podbipięty w filmowej adaptacji sienkiewiczowskiego "Ogniem i mieczem" kolejny raz podbił serca widzów. Dla wszystkich wielbicieli aktora mamy dobrą wiadomość.  Podczas Narodowego Czytania "Quo Vadis" 3 września 2016 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Mińsku Mazowieckim Gościem Specjalnym będzie właśnie Wiktor Zborowski! Czytanie rozpocznie się o godz. 11.00, a fragmentów książki w interpretacji Wiktora Zborowskiego posłuchamy o godz. 12.00. Nie przegapcie!!!

w roli Longinusa Podbipięty...

 

  ...i w "sekwencji rycerskiej" w duecie z genialnym Marianem Opanią...

 

 

Więcej o naszym Gościu tutaj

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Quo Vadis

Notka.7

Już po raz czwarty włączymy się do ogólnopolskiej akcji Narodowego Czytania. Wprost z wakacyjnych wojaży trafimy do Rzymu w czasach Nerona.

Posłuchaj przejmującej tytułowej pieśni "Quo  Vadis Domine" autorstwa Jana A.P. Kaczmarka, z filmowej adaptacji dzieła Henryka Sienkiewicza. 

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz